Nog liever een sukkel van de straat, dan Rode Hoed lulpraat

Gisteravond was aanstaand NRC hoofdredacteur Peter Vandermeersch te gast in Kunststof. Zijn beeld over mijn krant (brutaler, scherper, relevanter) klonk mij als muziek in de oren. Tot hij zei de krant naar Amsterdam te willen verhuizen, het liefst in een soort “Rode Hoed achtig centrum van debat” . Niet dat ik nu de zoveelste verongelijkte Rotterdammer wil uithangen. Maar ik zit gewoon niet te wachten op meer De Balie/Rode Hoed gezwets. Dan koop ik de Volkskrant wel.

NRC moet van hem het “centrum van debat worden, waar de pennen met elkaar strijden”. Meningen die het het ‘establishment’ onwelgevallig zijn, moeten niet genegeerd worden, maar een plek krijgen. De krant mag nooit weer “de opkomst van een Fortuyn missen”.

De krant moet ook verhuizen uit de Alexanderpolder in Rotterdam “te ver van de Nederlanders”. Verstandig. Ik heb daar zelf drie jaar gewoond en was toen bijna hersendood. Maar als je nou ergens de opkomst van Pim had kunnen zien, was het wel daar. De hardwerkende autochtoon die zijn wereld ziet veranderen en naar een witte vluchtwijk vertrekt. En vervolgens met lede ogen aanziet hoe de hardwerkende allochtoon achter ze aan vlucht, ook weg van de verpauperde aankomstwijken. “Nee, daar heb je Achmed weer”.

Wil je midden tussen de Nederlanders zitten, ga dan niet in een soort Rode Hoed of De Balie zitten. De nieuwe Pim zal je daar niet zien, wel steeds dezelfde handvol opiniemakers. Verantwoord slap ouwehoeren met “ons soort mensen”. Nippend van je Chardonnay een trits overleden filosofen en abstracte theorieën erbij halen om te verklaren wat er in de Alexanderpolder gebeurt. Dat soort vage intellectuele exercities.

Niet dat ik nou zo blij ben dat iedereen tegenwoordig maar een mening mag geven. De verschrikkelijke verstandpuntnlerisering van Nederland (de lijnen staan open, roept u maar wat ongefundeerde bagger). Of voetballers en Wolter Kroesen bij die Pauw en Witteman zich met de politiek bemoeien (en vice versa): de meest verschrikkelijke domheden moet je aanhoren. Ik hoor toch liever de inzichten van iemand die ergens méér van weet dan ik. Maar dan wel expertise over wat ook in mijn wereld relevant is. En niet alleen in intellectualistische bakfietsbiotopen. Eerlijk is eerlijk, ook ik zit daar meer op mijn gemak dan in café Harry international. Maar ik ken te veel mensen die denken dat het debatwereldje de werkelijkheid is. En in dat jargon blijven hangen. Doe mij dan maar de minder pretentieuze mening van Harry.

Meneer Vandermeersch, sla uw kamp op op de Rotterdamse West-Kruiskade. Daar gebeurt het. Of ach, het mag ook Amsterdam worden. Maar sluit u alstublieft niet op in het vacuüm van een “open debatcentrum”. Nu vluchten uw redacteuren na het werk uit de Alexanderpolder naar de rest van Nederland. In een Rode Hoed blijven ze daar de hele tijd plakken. Dan raak je het contact pas echt kwijt. En we hebben toch wel genoeg aan één Volkskrant?

  • Facebook
  • LinkedIn
  • email
  • Google Bookmarks